Isla del Fuego

Hey Baby, I was born this way!

2011-02-20T14:33:00.002+08:00

God made NO mistakes.

I was born this way.

We were born this way.

For all the LGBTQs out there!

Isang bagong pag-ibig

2011-01-23T23:29:00.002+08:00

May mga nawala sa buhay ko

pero maraming dumating

at bakit pa ba ako maghahanap

kung katulad niya ang nasa akin?

Paalam

2010-10-01T04:31:00.007+08:00

Paano nga ba magpaalam

Sa isang minamahal?

Sapat ba ang mga salitang

Sa bibig ay bibitawan?

Kailangan bang kalimutan

Sabay ng pamamaalam

O maari ko pa bang

Baunin sa aking isipan?

photo courtesy: cafeinspirado.com

Bugtong

2010-09-26T06:24:00.008+08:00

Dahan-dahan siyang naglalakad sa dilim. Hindi alintana ang paligid na maitim... ang panganib na maaaring hatid ng nagtatagong liwanag. Hindi rin niya pansin ang abalang mga tao sa paligid. Parang mga langaw na walang pagod sa paglipad sa umaalingasaw na kalabaw.

Blangko. Ngunit malalim. 'Yan ang kaniyang isip na gusto nang sumuko sa pagod, antok, at isang laksang isipin.

Nakikipag-unahan ang kaniyang mga luha sa kaniyang mga yapak.

Sa dyipni, naging milyong tao ang katabi niya. Kanina, akala niya ay mag-isa lamang siya.

Sa kaniyang pagbaba, ang kaniyang mundo ay muling napag-isa sa gitna ng walang hanggang kalawakan.

Ito ang mga pagkakataong isanlibo man ang kaniyang mga kaibigan, pakiramdam niya, siya ay nag-iisa lamang.

Photo courtesy: markfletcher.wordpress.com

Ang bida ng buhay ko...

2010-08-16T01:09:00.000+08:00

Ang buhay ng mga tao ay parang pelikula. Puwedeng puno ng aksiyon, madrama, o maraming katatawanan. Minsan, may fantasy at horror din. Sa tunay na buhay, lahat ay bida. Lahat ay kontrabida. Lahat ay supporting cast. Ang pagkakaiba nga lang, ang buhay, walang rewind at fast forward. Walang take 2. Walang editing, mastering, o curing. Pero kung nae-edit man ang buhay, ang bahaging nagsimula noong August 4, 2005 ang hindi ko babaguhin...

Naaalala ko pa noong una ko siyang nakita. Para siyang isang basang ~~sisiw~~ daga. Ang liit at maitim. Magaspang ang balat. Pero wala pa ring kasing ganda para sa'kin --- isa siyang anghel na bumaba mula sa Langit. Kung lahat ng responsibilidad ay katulad niya, kahit akuin ko na lahat.

Araw-araw sa tuwing nakikita ko siya, lagi akong napapaalalahanang masarap mabuhay kahit na mahirap. Araw-araw, sa tuwing ngingitian niya ako, nakakalimutan kong may mga bagay na dapat kong ikasimangot. Tuwing gabi at yayakapin niya ako, nararamdaman kong sa kabila ng mga agam-agam ko, may isang taong siguradong nagmamahal sa'kin nang walang pagpapanggap.

Sa edad niyang limang taon, marami na siyang mga salitang binibitawan... mga salitang hindi pa dapat bitiwan ng batang nasa edad pa lang niya. Madalas nakatatawa, nakaaalis ng problema. Ang ipinagdarasal ko lang, sana ang mga taong dadagdag sa kaniya (at sa akin din) ay hindi maging dahilan ng napakaraming revision sa mga dialog niya... patuloy sanang maging musika sa aking pandinig ang bawat salitang mamutawi sa kaniyang mga bibig. At sana, magbago man ang script ng mga buhay namin, manatiling magkarugtong ang aming mga eksena.

Pagbabalik (muli)

2010-08-03T23:55:00.001+08:00

Sa araw-araw na ginawa ng Diyos, kaharap ko ang laptop ko para magsulat. Pero lahat ay para sa hangaring makapagbigay ng serbisyo sa bayan (sa paraang alam at kaya ko). Kaya lang parang may kulang.

Hinahanap-hanap ng puso ko ang pagsusulat para sa damdamin ko. Hindi naman masamang isipin ang sarili (at tanging sarili lang) paminsan-minsan.

Bata, bata, paano ba ang maging isang (lesbianang) ina?

2009-09-20T22:47:00.007+08:00

"Motherhood brings as much joy as ever, but it still brings boredom, exhaustion, and sorrow too. Nothing else ever will make you as happy or as sad, as proud or as tired, for nothing is quite as hard as helping a person develop his own individuality especially while you struggle to keep your own." -- Marguerite Kelly and Elia Parsons

***

Mahirap daw ang maging isang inang tulad ko.

Hindi pa man lumalabas ang anak mula sa kaniyang sinapupunan, napakarami nang hirap na pinagdaraanan ang isang babae. Kumpleto man siya sa mga mamahaling gamit at sagana man siya sa mga bitaminang dapat laklakin, hindi maiaalis ang mga sakit at pasakit na kinakaharap ng isang nagdadalang-buhay.

Makaraan ang pre-natal traumas, nariyan namang malagay ang isang paa ng babae sa hukay sa oras na kumawala na mula sa kaniyang sinapupunan ang sanggol na kaniyang dinadala. At kung mas mamalasin ka pa, nakapanganak ka na nga, puwede ka pang atakihin ng postpartum depression.

Sa mga bagay na ‘yan, wala ako’ng masasabi. Hindi ko pa naman naranasang maglihi, magbuntis, at manganak. Pero kung ang pagiging isang ina (maliban sa pagbubuntis) ang itatanong, masasabi kong totoong napakahirap. Mas mahirap para sa mga dalagang ina. At kung ako pa rin ang tatanungin, mas mahirap pang lalo para sa mga tulad kong lesbianang ina.

Tulad ng isang pangkaraniwang ina, kailangan kong pagdaanan ang lahat ng bigat ng responsibilidad ng paghubog sa isang buhay. Tulad ng isang dalagang ina, dala-dala ko sa mga balikat ko ang bigat ng pagpapaliwanag sa aking anak kung bakit ina lang ang mayroon siya. Pero bukod pa roon, bilang isang lesbiana ay kailangan ko ring buhatin ang isa pang mahabang listahan ng mga suliraning kailangang harapin ng isang katulad ko.

Kung may biyenan issues ang mga straight na magulang, aba akalain ninyong sa karanasan ko, sariling magulang ko ang kalaban ko (minsan)! Ang totoo, laking pasasalamat ko na hindi ako nakaranas ng anumang pressure mula sa mga magulang ko para “tuwirin” ang buhay ko at mag-asawa ng lalaki. Ang kaso, hindi ‘ata nila masyadong nai-internalize na “anak” ko ang bata at ako ang “ina” thus, ako dapat ang mas nasusunod sa mga bagay-bagay tungkol sa bata. Hindi ‘ata nila masyadong nare-realize na bagama’t hindi ako ikinasal at hindi ako ang nagluwal sa bata, hindi naman nalalayo sa isang regular na pamilya ang set-up ng buhay ko. At kung naiintindihan ninyo nang lubos, marami namang nakakaalam kung gaano kahirap “kalaban” ang sarili nating magulang dahil kahit tumambling-tambling pa ang mundo, magulang pa rin natin sila.

Nag-aaral-aralan na ang anak ko. Pasalamat ko na lang at hindi pa’ko natatanong ng mga teacher niya kung nasaan ang tatay ng anak ko. Madali lang naman ‘atang sagutin ‘yun. Pero ang hindi ko alam kung pa’no ko sasabihin ang dahilan kung bakit wala. Hindi ‘ata madaling sabihin na walang “ama” dahil dalawang “ina” ang meron ang anak ko.

Problema rin minsan kapag may mga taong angugulat kung paano ako nagkaanak eh hindi naman nila ako nakitang nagbuntis… at ang ilan pang mga mapanuring tanong ng mga kakilalang matagl mo nang hindi nakikita. Nakakaloka na parang kailangan kong mag-esplika sa lahat. Minsan kasi, ang isang tanong ay nasusundan pa ng limandaan. Kaya mahirap na basta lang sumagot ng “oo” at “hindi”.

Hindi ko ikinakahiya kung ano ako. Pero sa uri ng lipunang ginagalawan ko, hindi madaling magsabi at magpakita ng mga bagay na hindi ordinaryo para sa iba. Oo, marami ng bakla at lesbian ang lantad sa Pilipinas pero hindi pa rin kami lubos na tanggap sa lipunan. Sabi nga, tolerated but not accepted.

Ang problema sa ibang tao, puwedeng dedmahin minsan. Pero ang hindi puwedeng ipagkibit ng balikat ay ang panahong magtatanong na ang anak ko kung bakit walang lalaking tatay sa tahanan namin. Kung nasa panganib ang buhay ng babae kapag nanganganak siya, siguradong agaw-buhay na sitwasyon din ang kasusuungan ko sa panahong maging mapanuri na rin ang anak ko. Isang maling sagot, maaaring habambuhay ng maging lamat sa buhay ng isang batang naghahangad din ng isang masaya at puno ng pagmamahal na buhay tulad ng lahat ng iba pang mga bata sa mundo.

Hindi natatapos rito ang listahan. Apat na taon pa lang ang anak ko at alam kong bawat araw ay siguradong maghahatid pa ng mga panibagong pagsubok na kailangang suungin na hindi kailanman kahaharapin ng isang ordinaryong magulang. Pero alam ko ring tulad ng iba, maraming magagandang bagay ang naghihintay rin para sa'min.

My New Love...

2009-06-10T17:50:00.001+08:00

This is what makes me HAPPY nowadays... and what gives me headaches, too! Well, that's life. Yung mga mahal mo, sila ang nagpapasaya sa'yo. 'Yun nga lang, sila rin ang nagpapaiyak sa'yo nang todo.

This is also the reason why I have an inactive bloglife for the past months.

Yes, Lovely Day is over. But only the program. Our days will continuously be lovely and HAPPIER because of this...

Locally-produced educational children’s shows are so rare these days you can count them on the fingers of one hand. The era of childhood favorites Batibot, 5 and Up or Sineskwela airing on a daily basis has long since passed, replaced by foreign anime and cartoons with entertainment rather than education as their primary goal.

This lack of edifying children’s programs compounds the shortage of public early childhood care and development institutions in the Philippines. The United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization (UNESCO) ‘Education for All by 2015’ report states that pre-primary education in the Philippines is available only to 41% of the total population, as most pre-schools are privately owned and concentrated in highly urbanized areas.

This overwhelming need challenged GMA’s award-winning News and Public Affairs Group to produce a definitive pre-school education program with the objective of shaping a whole new generation’s viewpoint. The result: Happy Land, a children’s program that inspires young viewers to discover happiness despite the bad things in life.

Buboy and Anna

In a poverty-stricken tenement, Anna and Buboy -- children of OFW parents -- discover a portal to Happy Land, a fantasy world where knowledge thrives and problems are systematically solved. The show follows the lives and exploits of Anna and Buboy as they meet the different residents of the tenement -- including a Muslim and Visayan families -- and discover a fantasy world through a magical junk shop inside the compound. Through Anna and Buboy’s story, the show intends to present reality to child viewers -- discussing social issues with no pretense or sugarcoating. Happy Land also seeks to address the issue of OFW-ism by helping its main characters cope with OFW parents, and hopes to impart Filipino values and character education to both children and adult viewers.

Combining animation, digital technology, and live-action photography, Happy Land hopes to bring children to a new level of TV viewing. Aside from the narrative, the show will also teach basic pre-school subjects like Language and the Alphabet, Math, Science, and General Knowledge through independent segments. Two adorable kids lead Happy Land’s cast of characters. Nine year- old Patricia Gayod plays Anna, Buboy’s loving sister who acts as a mother to Buboy while their Mama works as a domestic helper in Hongkong. Meanwhile, six-year-old Jermaine Ulgasan plays Buboy, a quick-witted kid who’s very dependent on his older sister. True to real life, Jermaine is a son of an OFW parent. His father works as an engineer in Saudi.

Public Affairs host Love Añover plays Ate Belle, the tenement’s friendly repairwoman who can mend everything from broken irons and refrigerators to broken hearts and dreams. Veteran theater and TV actress Joy Viado joins the cast as Tita Auring, Anna and Buboy’s strict but loving aunt. Completing the main cast is an animated creature: Mingming, the tenement’s resident black cat who will lead the children on their journey through Happy Land.

Ate Belle

Tita Auring

Mingming

Kid viewers will also get the chance to meet “Bulatelino,” an intelligent, talking earthworm who will teach kids anything and everything about Science. Youngsters also get to learn more about geography as Popoy and Kokoy, Happy Land’s mice duo, bring them to all sorts of places through their segment “Mga Dagang Gala.” Happy Land is directed by acclaimed film and television director, Bb. Joyce Bernal.

Discover happiness, learn new things, and have fun all at the same time as the newest addition to GMA News and Public Affairs’ roster of award-winning programs airs this June at 9:30 AM every Saturdays!

***More photos at http://summerfire.multiply.com

FIRST TIME?

2008-11-27T01:53:00.005+08:00

Shy? Alone?

Come and walk with us : ) Just sms me at 0929-6646037 or send mail at te_chao@yahoo.com.

Movie Marathon!!!

2008-11-21T02:33:00.000+08:00

Due to exigencies beyond the control of the organizers, the screening this Saturday, November 22, is POSTPONED. To accommodate the remaining line-up of films, the screening next Saturday, November 29, will be from 3:30-7:30 pm.

We will be showing the following films on November 29:

“Heavenly Creatures”
“Itim na Tatsulok”
“Come Undone”
“Babae”

Film summaries here.

Thank you and we hope to see you at mag:net Katipunan next Saturday!

Ang Mga Lalaki sa Buhay ni Summer Fire (Huling Bahagi)

2008-11-09T19:16:00.000+08:00

Sabi ng ibang friends, pagkatapos mabasa ang mga nauna sa series na ito (at bilib ako dahil binasa talaga nila, haha), ang dami ko raw palang boys. ‘Yun ‘yun. Ang kaso, ang boylet ko, hindi naman ako girlet. LOL

Don’t worry… last na ito, pwamis! :p

College Boylet #1:

‘Yung ibang girls, pinapayagan lang magka-boyfriend after nilang mag-debut. Ang feyrents ko, wala namang ganung rules na binigay sa’kin. Pero dahil malandi lang talaga ako, days after I turned 18, umariba na ang lola n’yo. Haha!

Davao boylet is one of my many firsts --- first adventure with a complete stranger, first romantic affiliation with a much older significant other, and first kiss.

Complete stranger --- ‘yung ibang girls, fantasy nila na magkaroon ng experience dating a complete stranger. At 18 years and few days old, nagawa ko ‘yun… Met Davao boylet in a cruise. It started with a joke. Literally. Eavesdropper ang Davao boylet sa pinagkukuwentuhan namin ng pinsan ko habang nasa deck kami ng barko . Natawa siya sa isang corny na joke na binitiwan ko (Hindi ko nga alam kung talagang nagpapansin lang ang lolo kasi ang corny talaga nung joke na ‘yun). At dun na nag-umpisa ang lahat.

Much older significant other --- I just turned 18 a few days before we’ve met. He was 31. Do the Math : ) And take note, hindi siya ang huling na-link sa'kin na more than 10 years older : )

First kiss --- Ito ang part na pinanghihinayangan ko. It wasn’t as special as I wish it could have been. Maliban sa gulat at kaba, wala ako’ng ibang naramdaman. Matagal ko nang pinapangarap na maramdaman ‘yung halik na magdadala sa’yo sa ibang dimension… ‘yung ihehele ka sa alapaap… ‘yung parang magkakaroon ka ng out of body experience. Sayang lang talaga at hindi ganun ang naging first kiss ko. Pero hindi pa naman huli ang lahat. I know THAT dream kiss will still find its way to me (“,)

That kiss, of course, is still memorable dahil ‘yun ang una kahit hindi ganun ka-special. Kaya lesson learned, ‘wag masyadong magpapadala sa mga spur of the moment ; )

College Boylet #2:

My first official relationship. And the second a**hole to use “it’s not you, it’s me” crap. When I saw him face to face a year ago, gusto ko na namang mabilaukan sa tinanong niya… “Tomboy ka na raw. Bakit?” Ang nasabi ko na lang eh, “Ikaw, bakit ka lalaki?”

College boylet #3:

Nakilala ko sa teatro. Guest performer sa isa naming play. Made me look forward to rehearsals kahit haggard ang magdamagang praktis at pagpunta ng UP tuwing weekends. At kundi ba naman mga KJ (kill joy) ang mga ka-teatro ko, maging bulung-bulungan ba naman ang pagiging gay raw ni Mr. Educ. No wonder hindi s’ya nag-take advantage sa’kin kahit na pa-take advantage ako sa kan’ya : ))

College boylet #4:

Kaklase ko sa Broad Comm. Cute naman ang lolo n’yo at matalino. Pero ninenega ng mga pintasera kong college kadas. Hehe. Mga choosy, eh.

After ilang years, malalaman kong si Mr. Educ at si Mr. Broad Comm ay mga Miss pala. Isang araw na mega rampa ako sa colorful bahaghari looking for the pot of gold at its end, mega slide-slide naman ang mga bruha na parang Care Bears. Theme song na tuloy namin ngayon ang “Rainbow Connection” : )

*****

Pinangarap ko noong magka-boyfriend na taga-UP (masyado kasi ‘ata ako’ng believer ng “UP and others” noon). Pero hindi nangyari. ‘Yun pala, hindi Isko ang makakatagpo ko… kundi Iskang katulad ko…

*****

Masaya, masakit, nakatutuwa, malungkot, nakakikilig, nakagagalit… Loving really involves myriad of emotions. And if you think you can’t handle a roller coaster of sensations, you can always tell yourself to stop loving. But hey, love is a dream and a nightmare you can’t escape when you’ve closed your eyes and fell asleep.

Please support : )

2008-11-05T14:30:00.008+08:00

D.E.B.S.

“Recruited by the U.S. government for their unique ability to lie, cheat and fight, Amy, Max, Janet and Dominique join an underground academy of secret agents known only as D.E.B.S. these crime fighting hotties set out to save the world and keep their lipstick perfectly applied while doing so. Now the girls must combine their skills for their most important mission -- to capture vexing vixen Lucy Diamond, the deadliest criminal the world has ever known. When D.E.B.S. star player, Amy, falls for Lucy, chaos erupts and the D.E.B.S. loyalty is put to the test.”

Winner of Berlin International Film Festival Reader Jury of the "Siegessäule" and Nominated for Black Movie Award in the Black Movie Awards.

Director: Angela Robinson

Writer (WGA): Angela Robinson

Release Date: March 25, 2005 (USA)

Genre: Action Comedy Romance

Runtime: 91 min

The Incredibly True Adventures of Two Girls In Love

"This warm romantic comedy by newcomer Maria Maggenti is a gay coming-of-age story framed by Walt Whitman's Leaves of Grass. Randy (Laurel Hillman) is a stoner, lesbian teenager who happens to be failing math and dating a married woman. One day, fellow student Evie (Nicole Parker) drives up to Randy's gas station in a Range Rover and flips her world upside down. Evie is privileged and popular. Randy is poor, impulsive, and according to the other students, a freak. Opposites attract when the two girls kick off their friendship in detention. The flirtation blossoms after Evie introduces tomboyish Randy to the joys of Whitman and opera. Randy returns the favor by acquainting the sheltered Evie with the problems and delights of mature, taboo love. There is a beautiful scene where the two consummate their courtship on Evie's birthday while Mom is out of town. The true test of their relationship occurs during the hilarious climax when angry families and friends chase the troubled girls into hiding. --Margaret Griffis"

Director: Maria Maggenti

Writer (WGA): Maria Maggenti

Release Date: June 16, 1995 (USA)

Genre: Comedy Drama Romance

Runtime: 94 min

Heavenly Creatures

“After winning a cult following for several offbeat and darkly witty gore films, New Zealand director Peter Jackson abruptly shifted gears with this stylish, compelling, and ultimately disturbing tale of two teenage girls whose friendship begins to fuel an ultimately fatal obsession. Pauline (Melanie Lynskey) is a student in New Zealand who doesn't much care for her family or her classmates; she's a bit overweight and not especially gracious, but she quickly makes friends with Juliet (Kate Winslet), a pretty girl whose wealthy parents have relocated from England. Pauline and Juliet find they share the same tastes in art, literature, and music (especially the vocal stylings of Mario Lanza), and together they begin to construct an elaborate fantasy world named Borovnia, which exists first in stories and then in models made of clay. The more Pauline and Juliet dream of Borovnia, the more the two find themselves retreating into this fantastical world of art, adventure, and Gothic romance as they slowly drift away from reality. The girls' parents decide that perhaps they're spending too much time together, and try to bring them back into the real world, but this only feeds their continued obsession with Borovnia (and each other) and leads to a desperate and violent bid for freedom. Featuring excellent performances (especially by Kate Winslet) and imaginative production design and special effects, Heavenly Creatures skillfully allows the audience to see Pauline and Juliet both from their own fantastic perspective and how they seem to the rest of the world. Remarkably enough, Heavenly Creatures is based on a true story; in real life, Juliet grew up to become mystery novelist Anne Perry. ~ Mark Deming, All Movie Guide”

Director: Peter Jackson

Writers: Fran Walsh (screenplay) and Peter Jackson (screenplay)

Release Date: October 14, 1994 (New Zealand)

Genre: Crime Drama Fantasy Romance Thriller Runtime: 99 mins

Itim na Tatsulok

“Si Saph ay nabubuhay sa mundo niyang binabalutan ng itim at puti. Hindi siya normal sa tingin ng iba kaya hindi maayos ang pakikitungo sa kanya ng kanyang mga kaklase at hindi siya matanggap ng kanyang nanay. Saan man siya magpunta ay pinupukol siya ng mapaghusgang mga tingin ng mga taong hindi siya maintindihan at ng lipunang pilit siyang tinatakwil. Mabuti na lang at nasa tabi niya ang kaisa-isang kaibigan niyang si Frances. Sa hindi inaasahang pangyayari ay matutuklasan ang tunay na dahilan ng pagtalikod sa kanya ng mundo. Tutulungan siya ni Frances na dagdagan ng pula ang kwarto niya at lumaya sa lahat ng mga taong umaalipusta sa kanya.”

Genre: Drama

Writer/Director: Cha Roque

Runtime: 12 mins

Come Undone

"Come Undone is a beautifully observed portrait of the experiences of a young French homosexual. Eschewing both stereotypes and preaching, it's a wonderfully naturalistic film, superbly acted, shot with a feel for the seaside town where the action takes place, never melodramatic but often painfully real. If anything it's almost too realistic, as there's little in the way of conventional plot, just scenes from a life. But the absence of conventional dramatic tension counts for less than it might in a world so subtly drawn. 'Presque Rien' might not be the most exciting film ever made; but its simple humanism serves it well compared with the pre-conceived celebratory or bigoted viewpoints that often mar treatments of this theme. Worth a watch."

Director: Sébastien Lifshitz

Writer (WGA): Stéphane Bouquet (writer) & Sébastien Lifshitz (writer)

Release Date: June7, 2000 (France)

Genre: Drama RomanceRuntime: 100 min

Babae

"Babae (Woman) is a coming of age story of two women set in the city slum community beside railroad tracks. They became bestfriends, shared dreams and eventually started a family when a child accidentally entered their lives. Inserts of Real stories of women and a man gives color to this black and white film. a mixture of drama, comedy, musical and fantasy that will surely touch your heart. Babae (Woman) ... Bestfriends... Soulmates... One Journey..."

Writer/Director: Sigrid Andrea P. Bernardo

Release Date: December 2004 (Philippines)

Genre: Documentary Drama Runtime: 20 min

Ang Mga Lalaki sa Buhay ni Summer Fire (Part 3)

2008-10-24T21:15:00.000+08:00

Highschool days, oh my highschool days, every memory kay ganda... bakit kung graduation ay luluha kang talaga?

'Yun ang sabi ng kanta ng katukayo ko. Basta ang alam ko, masaya ako nung graduation day. Parang baby shampoo... no more tears :D

Tuloy ang kuwento...

Hayskulmeyt #2:

Isa na namang school heartthrob. At sa kauna-unahang pagkakataon, pare-pareho kami ng nakursunadahan (parang mga tambay sa kanto lang eh, 'noh?) ng barkada ko. "Kodika" ang tawag namin sa kan'ya. Syempre, dapat may codename para hindi obvious. Hindi lang naman teachers ang nausong bigyan ng codenames ng mga estudyante noon.

Si Kodika, talaga namang ka-kwash-kwash ---- killer looks, killer smile (kaya nga "Kodika" eh). Mukhang mabait, mukhang mabango. At sigurado ako run sa mabango kasi ka-service ko s'ya. Haha! Dun ko dinaig ang mga hitad kong kada lol Sorry sila, saksi ako kung paano'ng lumulusot ang ulo ni Kodika sa bintana habang himbing na himbing sa pagtulog very early in the morning sa ugoy ng pagmamaneho ni "Daddy", ang may-ari ng pick-up-turned-school service namin noon. 'Wa poise para kay Kodika, pero keber dahil mabango pa rin siya. Hindi katulad nung isa pa naming celebrity servicemate na nasa pinto pa lang ng service eh umaalingasaw na ang amoy ng deodorant niya. Tanong ko nga nun sa sarili ko, "Hindi ba sa kilikili lang ipinapahid ang deodorant?"

Hemingweyz, mabalik kay Kodika... alam naman naming hindi namin s'ya maabot. Ano ba naman ang laban namin sa gf n'ya noon na kapatid pala ng isang sikat na model-turned-actress? Nagkasama pa nga sila ng ate n'ya sa isnag shampoo commercial. O, davah? Ano namang laban namin dun? Puwede lang kami sa commercial ng Champion. *rotflmao*

Hayskulmeyt #3:

Siya ang nagturo sa'kin, in a painful way, na tama ang kasabihang, "never fall in love with your bestfriend" Hay. Well, kung nababasa mo man ito tsong pare dude, past is past. Haha!

Hayskulmeyt #4:

Siya ang nagpangiti sa'kin hanggang langit bago nagtapos ang hayskul chapter ng buhay ko. Lagi n'yakong binabati-bati noon. Pakyut na bati pero hindi ko siniseryoso... hanggang sa nagulat na lang ako nang bigla n'yakong yayaing sumayaw (take note, nang sweet) noong Graduation Ball namin. Gas abelgas. Ito na 'ata ang breaking news ng taon sa buhay ko... pati sa buhay ng mga kaklase naming tsismoso at tsismosa. Dati kasi siyang nali-link sa dalawang campus celebs din. Wala rin namang hint na may chorva s'ya sa'kin. At wala rin naman akong chorva sa kan'ya. Nagkachorva na lang nang gisingin n'ya ang papahimbing ko ng puso noong graduation ball. Haha.

Siya nga rin pala ang kauna-unahang taong naka-HHWWPSSP (holding hands while walkingh pa-sawy-sawy pa) ko sa SM North. Nyahahaha.

Kung may hindi ako makakalimutan sa kaniya, 'yun ang siya ang unang taong nag-alay sa'kin ng kanta. As in, nagrecord siya (sa cassette tape pa noon) ng isang kantang siya mismo ang kumanta. Paalis kasi ako noon for a competition at ipinabaon n'ya sa'kin ang "Leaving on a Jet Plane" his version. Hmmm, makes me think now kung nasaan na 'yung cassette tape na 'yun. At kung nasa baul na rin ba ng kaniyang deepest darkest secrets ang parteng 'yun ng kaniyang buhay. Hehe.

Siya rin ('ata) ang unang lalaking nagpaasa sa'kin. Sadly. At ang isa sa mga walang balls na lalaking gumamit ng "it's not you, it's me" echos at "hindi pa'ko ready" chenelyn. Crap. Pagkatapos n'ya kasi sabihing hindi pa siya handa, after a week ay nalaman naming may jowa na siya (na schoolmate rin namin nung HS).

Hayskulymeyt #5:

Muntik ko nang makalimutan.

Hayskul pa lang pala, napasok na'ko sa sinasabi nilang "bawal na pag-ibig". Superior n'yako at trainee namin sila. Pero wala naman ding seryosong kinahinantungan ang lahat maliban sa pagpapalitan ng relo at bag (y'know... 'yung relo n'ya suot ko, 'yung relo ko, s'ya magsusuot). Haha. Chummy. Very highschool *lol*

Hindi nga pala natuloy sa anumang seryuz na chorva ang sa'min dahil "binitawan" ko s'ya dahil kay #4. Mukhang wrong decision. But then again, we learn from our mistakes : )

*****

Makulay at masaya naman talaga ang HS. And my most trusted friends are products of my adventures nang mga panahong 'yun. I guess, karamihan naman sa'tin, HS friends ang patuloy na kasa-kasama hanggang ngayon. Although I still have contacts with elementary buddies at close pa rin kami ng college girlies, iba kasi talaga ang bonding with HS family. Siguro kasi, 'yun ang adolescent years, when people start building their own personas (which may be apart from what the parents brought up to them). Kaya nga ako, being a mother now, i'll make sure na makilatis ang mga magiging kaibigan ng anak ko lalo na kapag nasa HS na s'ya. As observed, HS environment will have a very large effect sa buhay ng isang tao, eh.

Well ako, i'm proud of my HS kada. One amazing bunch of lovely people. Mahal ko kayo! At miss na. Sana makumpleto na ulit tayo... : (

Teka... bakit ako lang ang wala rito??? *pamewang*
Actually, 2 kaming wala. Kaya lang 'yung isa, laging wala kaya parang ganun na rin.Parang ako nga lang ang wala.

Sabi nung isa naming kada, nakakalungkot daw.Habang tumatanda raw, parang kumukonti ang mga kaibigan.Ganun 'ata talaga lalo kapag may kani-kaniya nang priority : (
Well, nasa ibang abroad lang kasi 'yung iba in our case.So cheer up, Lani : )

Ang mga Lalaki sa Buhay ni Summer Fire (Part 2)

2008-10-10T16:30:00.001+08:00

First love never dies nga ba? Kung tama ang feeling ko noon na ang lalaking ito ang "first love" ko, sa tingin ko, ililibing na ang matandang kasabihang ito : )

Hayskulmeyt #1:

Ang unang (pero hindi naman huli, feeling naman s’ya!) lalaking nagpatibok ng puso ko (naks!) noong hayskul. Medyo, mainstream pa ang taste ko noon kaya tulad ng karamihan, (medyo) naloka rin ako sa isang school heartthrob. Pero ano nga ba ang pag-asa ng isang tulad kong ugly duckling --- hindi maputi, hindi matangkad, hindi matangos ang ilong, hindi sexy, at lahat na ng negang puwede mong isipin. Ok sige, I may be exaggerating, but that’s how un-pretty I felt before *sniff sniff*

Photo from daronart.com

At dahil may kadaldalan ako, nalaman ng buong mundo ang almost pagkahibang ko kay Mr. H (as in “Heartthrob”, hindi dahil H ang initial niya). Well, ‘yun ang pakiramdam ko, na alam ng buong mundo kaya praning mode ako noon.

Example ng kapraningan --- Naging kasama namin sa PE class ang isang section na dabarkads ng section ni Mr. H. Nagkaroon ako ng moment na feeling ko, pinagtatawanan ako ng ilang hitad from that section dahil nga pinapangarap ko noon si Mr. H. O ‘di ba? To the highest level ang kaaningan! Sino nga ba naman ako para pagtuunan nila ng pansin at that time? Talagang may “at that time” dahil ngayon, may K na’kong pagtuunan ng sandamakmak na pansin. LOL. Chos.

Pero isang balita ang nakarating sa’kin na nagpatunay na hindi nga ‘ata guni-guni ang mga naririnig kong tinig sa dilim. Isang klasmeyt kong babae ang nagkuwento sa’kin na narinig raw niyang pinag-uusapan ako ng certain girls from another section na naman. Pinakialaman daw kasi nila ang notebook ni Mr. H (o ‘di ba, dami talagang fans!). Pero hindi ang mga pornographic doodle sa likod ng notebook ang nakagulat sa kanila... kundi isang love letter, yes LOVE LETTER na para raw, walang iba, kundi sakin! Yes, PARA SA’KIN GALING KAY MR. H!!! Weee!!! *talon talon*

Pero totoo man na may love letter na nakaipit sa notebook ni Mr. H o wala, ang mas reality sa lahat ng reality eh walang nakarating sa’king sulat, kahit hate letter pa man ‘yan, na galing kay Mr. H in my entire buhay. As in hanggang ngayon. Haha.

Pero ‘eto ang isa pang mas nakapagpapraning sa’kin. ‘Yung isa kong klasmeyt na lalaki na medyo closey-closey kay kwashie, sabihin ba naman na kwash din daw ako ni kwashie! Maigas abelgas! Kinilig ang penggay ko noon, in fernez! Ang kaganapan, pinapa-type ng isang teacher namin ang list ng Top Students for our year level. At si Mr. H daw, tinanong kay klasmeyt kung kasali raw ba ako sa list. Bakit nga ba niya tatanungin kung hindi siya interesado… sakin? Haha, at most ‘yun ang puwede kong i-assume, davah? Gusto kong magpa-tumbling-tumbling noon. Pero sa bangin ko pata-tumbling-in si klasmeyt oras na malaman kong chinuchorva lang n'ya ako noon. Why not chocnut eh isulat-sulat ko raw ba rito sa blog tapos chenelyn lang pala!

School fair. Marriage booth. Yes, naging biktima ako. At biktima rin si Mr. H… kasama ko! *insert horror music here* In fernez, happy lang siyang isipin --- ‘yung “ikakasal” kayo ni kwashie tapos hahalikan ka niya (Sa pisngi nga lang. Corny!) --- pero hindi pala siya happy sa tunay na buhay. Noong oras na ‘yun, gusto ko nang magunaw ang mundo dahil sa kahihiyan *sniff sniff ulit* Sana, kahit mabasa niya ang blog na ito at makilala niya ako, hindi niya maalalang siya ang Mr. H na tinutukoy ko. So help me God.

Dalawang taon din akong na-love struck kay Mr. H... Fast forward, several months before graduation… isang service-mate (kasama sa school bus a.k.a service) ang nagsabi sakin na ang alam niya, crush daw ako ni Mr. H noon. HUWAAAT??? ‘Yun na ‘ata ang pambato ko sa Ripley’s Believe it or Not. Kung totoo man ‘yun, ganun lang ‘ata talaga ang buhay… hindi ibibigay ni God sa’yo ang lahat. I’ve got wit, talents, and brains… them Ms. Famous and Pretty got the title and Mr. H, and the title and Mr. H., and the title and Mr. H, and most of all, the title and Mr. H. LOL

Fast forward ulit… 2nd year college ‘ata ako noon… isang ka-college ko raw ang nabuntis ng isang schoolmate ko noong HS... and yes, tama ang hula n'yo, si Mr. H ang salarin. Oh well, papel. That's all I can say na lang during that time. Pero kahit papaano, naging curious naman ako kung sino ang kalunus-lunos na biktima. I say kalunus-lunos kasi hindi rin naman ('ata) nauwi sa wedding bells ang lahat.

Few months ago, isang breaking news na naman ang (almost, almost lang) gumulantang sa'kin --- si Mr. H daw at isnag unexpected hayskulmeyt ang nagkaroon ng isang gabing kaswal na pagniniig. Another oh well, papel. Ganun talaga ang buhay, parang life. Haha! Expect the unexpected, ayon sa isang popular na kasabihan. And we are all connected in a great circle of life, according to Mufasa naman. At sabi ng Aegis, gulong ng buhay, patuluy-tuloy sa pag-ikot... minsan ako'y nasa ilalim, sana bukas nasa ibabaw naman. Kayo na ang humanap ng reli sa mahaba kong walang kuwentang kuwento at sa mga kowt na shinare ko.

Itutuloy... oh yes, hindi lang isa ang boylet-boyletan ko noong HS. In fernez.

***

Preview on Part 3:

Hayskulmeyt #2:

… “Kodika” ang tawag namin sa kan’ya. Killer looks. Killer smile… Naging girlfriend niya ang kapatid ng isang kilalang commercial model at award-winning actress. After HS, nagkasama pa nga si Konika GF at ang kapatid niyang celebrity sa isang shampoo commercial noon...

Isang pasasalamat mula sa GALANG (better late than never :D)

2008-10-06T18:25:00.010+08:00

GALANG core members: (left to right) Lala, Avie, moi, Peach, Anne

(Photo by Rovie de la Cruz)

Friends,

The members and volunteers of GALANG or the Gay and Lesbian Activist Network for Gender Equality Inc. THANK YOU for your overwhelming support during our launch party last Saturday. We thank you for your kind words of encouragement and solidarity, generous donations, and offers of assistance to further our collective aspirations as members of the Filipino lesbian, gay, bisexual, and transgender (LGBT) community. Thank you to the very talented artists who gave outstanding performances during the night, namely Miguel Naranjilla, Chie Makiling, Ram Tolentino, Flush, Tao Aves & Popoy Diokno, and Velvet, and to Randell Urbano who graciously co-emceed for the event.

We encourage you to visit GALANG website from time to time for updates regarding our LGBT solidarity events and training activities for grassroots LGBTs. For direct communications, kindly contact us at +63917-887-0501 (general inquiries) and +63929-664-6037 (media and public relations concerns).

We look forward to your continued support for GALANG! Maraming salamat at mabuhay ang LGBT community!

In Solidarity,
Anne Lim (sgd.)
President, GALANG

---

GALANG is a non-stock, non-profit corporation registered with the Securities and Exchange Commission on 29 August 2008. It is currently spearheaded by five lesbian-identified core members with various professional and academic backgrounds. GALANG aspires for an empowered Filipino LGBT community and a society that is free from discrimination based on gender or sexual orientation. It is set to launch its training program in 2009 and is currently in the process of rallying moral and financial support for its awareness and education activities.

2008-09-08T23:07:00.001+08:00

No goodbyes...

2008-08-29T04:02:00.003+08:00

Del Martin

Lesbian rights pioneer, Del Martin, died at the age of 87 last August 27. Full story here.

***

"True love never lives happily ever after -

true love has no ending." --- K. Knight

Del Martin & Phyllis Lyon in 1972

Phyllis Lyon & Del Martin at their 2004 wedding

At their June 2008 wedding

Ang mga Lalaki sa Buhay ni Summer Fire

2008-08-29T02:56:00.001+08:00

"Hindi ka na ba naa-attract sa lalaki?"

"Ayaw mo na ba sa lalaki?"

"Hindi mo na ba naiisip mag-asawa ng lalaki?"

Ilan lang 'yan sa mga paulit-ulit na tanong na lagi kong nae-engkuwentro. Pero ito ang paborito ko:

"Nalilibugan ka pa ba sa lalaki?"

I Love it, mother! Winner! Kung may beauty contest siguro ng mga biyaning at isa ako sa mga judge, itatanong ko 'yan sa final 3.

Pero walang beauty contest ng mga biyaning, hindi ako contestant dun, at lalong hindi judge ang nagtatanong sa'kin. Muntik ko na ngang malunok ang dila ko nang itanong sa'kin 'yan ng isang taklesa kong kaibigan. Sheyt, buti na lang hindi talaga puwedeng malunok ang sarili mong dila. Josko, pa'no na lang if ever? Dava? *wide grin* Pero ayuz lang. Hindi naman talaga ako sa tanong nabilaukan, kundi sa thought na ang mga kasama namin ng mga oras na 'yun eh mga taong ~~nagpapanggap na~~ inosente. Walang bahid-kamunduhan. Daw. In short, hindi ko alam kung sasagutin ko rin ba ang tanong nang kasing-balahura nang pagkakatanong sa'kin. Haha! Ang laking problema, eh!

Pero ayoko nang sagutin dito ang tanong na 'yan. Ayokong maging masyadong balahura rito. Hehe. Kung gusto n'yong malaman ang sagot, e-mail n'yo na lang ako ; )

***

Once upon a time sa buhay ko, nagkagusto rin naman ako at lumuha nang dahil sa lalaki. At isa 'yun sa mga bukas na parte ng buhay ko. Pero kung gusto n'yo pang bulatlatin, eto, isasalaysay ko na rito para hindi na kayo maalikabukan sa paghalungkat sa baul...

Boy #1 --- limang taon lang 'ata ako nun. Nakilala ko sa isang lamay. Yes, sa isang lamay, mga manay. Pinsan ng kapitbahay namin na namatayan. Haha! Sheyt! Bata pa lang ako, malandi na talaga ako. (Singit ko lang na kuwento... Sabi ng nanay ko, isang araw raw na bumibili kami sa isang bakery, may isang tricycle driver na pumara sa harap namin. Kinalabit ko raw ang aking ina sabay sabing, "Ma, ang pogi nung mama, o! 'Yung tricycle driver ang tinutukoy ko. 2 years old lang ako nun.) Tinukso kami ng kapitbahay ko. Kras daw ako ng pobreng bata. Nang sulyapan ko, in pernes, kyut din siya. Ahaha! Pagkatapos ng lamay, kasama nang nailibing ang aming love story.

Boy #2 --- schoolmate ko nung grade 2 ako. Bagong transfer. Cute. Kaya lang parang bading. Then after ilang buwan lang, palagi nang absent. Kinakarir na 'ata ang paglipat ng school. Por dat, iba na lang din ang kinarir ko... Pag-aaral, syempre. Chos.

Boy #3 --- grade 4 ako, grade 6 s'ya. Unang beses kong nakatanggap ng love letter (na matino) sa buong buhay ko. Ahihi. Happy sana kung hindi ko nahulog pagkatapos kong maligo. Nakalagay kasi sa bulsa ng damit ko. Pagkatapos kong maligo, syempre, binitbit ko ang damit ko palabas ng banyo. Nahulog ang love letters. Nabasa ng nanay ko. Ayuz. At ang nanay kong magaling, inalam pa kung sino ang Anthony na 'yun. Hi Anthony! Yez, it's me. Sheyt na malagkeyt. Kaya raw pala lagi siyang chinichika ng isang batang lalaking cute kapag hinihintay n'yakong lumabas from school. Si Anthony na raw pala 'yun. In pernes, cute ka raw, Anthony!

Boy #4 --- hindi ko talaga siya kras. Siya ang may kras sa'kin. Haha! Pero hindi ko alam kung bakit sinabi ko sa kan'ya na naging kras ko rin siya dati. Maigas. Ngayon ko lang napag-esep-esep, noon pa pala, may tendecy na'kong magpaasa. Toink.

Boy #5 --- grade six. Teacher's pet ako. Kaya nung minsang nagmeeting ang mga kaguruan ko, ako ang namuno sa klase para sa isang review para sa nalalapit na periodical test. Ganun talaga sa mabababang paaralan, all around ang mga estudyante --- janitor (sa klasrum at sa principal's office), tindera (kapag recess), call center agent (taga-sagot ng telepono sa principal's office), at substitute teacher kapag may meeting sila o gumagawa ng lesson plan. Tahimik ang lahat. Nang may biglang umutot. Sa sobrang pagkagulat sa sariling singaw, napa-Aaay! ang pobreng salarin. Hindi ko na siya kras simula noon.

Boy #5 --- dahil hindi ko na kras si Boy #4, napagbalingan ko ng pansin si Boy #5. Grade 5 lang siya nun. Kapatid ng isang teacher namin. Cute memories with him. Super kilig moments. Pero hindi naman naging kami. Hanggang tuksuhan lang. The next and last time I saw him after kong gumradweyt sa Mababang Paaralan ng DR, parang 1st year college na 'ata ako. Nanghingi siya ng application form sa Peyups. Nagkita kami pero "hi-hello" lang. Hindi ko na nga masyadong maalala ang mga pangyayaring 'yun. Parang nagka-amnesia ako sa part ng buhay ko na 'yun. Ang panget. Hindi man lang 'ata kami nag-usap nang may kuwenta nung nagkita kami noon.

***

Ang sarap ng feeling ng may crush, 'di ba? 'Yung kinikilig ka na parang may kumikiliti sa puwet mo. Haha! Kapag naaalala ko 'yung mga kras ko nung elementary pa lang ako, napapangiti ako, natutuwa, natatawa. Haaaiz. Minsan, parang ang sarap ibalik ang mga panahong ang tanging problema mo sa puso ay kung papasok ba sa skul ang kras mo, kung makikita mo ba siya kapag rumampa ka sa harap ng klasrum nila, o kung LOVERS ba ang kalalabasan ng bilang ng mga letra ng pangalan n'yo sa CAMEL at FLAMES. Hihi. So happy :D

Hanggang dito na lang muna. Next post na lang 'yung higschool boyz ko. Mahaba-habang usapan : )

Ready your cups...

2008-08-19T19:52:00.001+08:00

Astig na Mama-Turned-Papa Top 10

2008-06-24T22:39:00.007+08:00

(mula sa listahan ng "Ang Pinaka", QTV 11)

10 - Andrea del Rosario (Rome and Juliet, 2006) --- havent really seen the movie but all the reviews i've heard and read have alot of not-so-good things to say about the movie.

9 - Desiree del Valle (Tuli, 2005) --- thought Desiree del Valle wanted to free herself form any lesbian connection : )

8 - Sunshine Dizon (Sabel, 2004) --- played a butch and was raped. Wonder why mababa ang ranking 'coz she's really good here, according to friends who have watched Sabel. A friend says she should be getting higher ranking than Mylene 'coz Rome and Juliet kinda sucks.

7 - Judy Anne Santos (Sabel, 2004) --- really need to watch Sabel tuloy : )

6 - Mylene Dizon (Rome and Juliet, 2006)

5 - Lolita Rodriguez (Jack and Jill, 1954) --- I don't really think she should be here 'coz "Jack" in the movie is not really a lesbian, tomboyish lang. But the panelists said she's outstanding here 'coz at that time, kinda breakthrough ang ganitong roles dahil hindi pa naman ganun ka-"out" ang society and then Lolita accepted it for a starring role pa. Hindi rin daw flambouyant ang pagkakaganap, hindi pilit at exag, and most of all, guwapo raw s'ya rito, in fairness. The "Jack and Jill" movie I was able to watch starred Sharon Cuneta and Herbert Bautista. Hindi rin naman totoong lesbiana ang role ni Sharon dito, syempre, for commercial purposes. Hindi siguro matutuwa ang Filipino public kapag gumanap na lesbian si Ate Shawie. Moreover, I don't think Sharon will agree on a role like that. Buti pa si Nora Aunor...

mula sa http://sari-saringsinengpinoy.blogspot.com

4 - Nora Aunor (And T-bird at Ako, 1982) --- Ate GUY played a lipstick butch here. Isang lawyer na mai-inlove sa kliyente niya (who happened to be VILMA SANTOS). For the panelists, sexy n'ya raw na-carry ang pagiging lesbian with the long hair, polo, and slacks. kaya lang, dahil hindi sa mejo conservative pang society natin nun, her character ended up in a hetero relationship din in the end. May mga chismis din na niluluto ito noon for a remake ng Star Cinema at sina Judy Ann at Claudine ang gaganap. Sana matuloy :D

3 - Cherry Pie Picache (Kaleldo, 2006) ---- in fairness, na-crush-an ko si Cherry Pie rito magaling naman talaga siyang artista and I think, kahit ano'ng role, kaya n'ya.

2 - Amy Austria (Celestina Sanchez Aka Bubbles: Ativan Gang, 1988 ) --- bet ko rin siya actually. Akala ko, isa sa kanila ni Cherry Pie ang makakakuha ng #1. Magaling din talaga siya with any role na ginagampanan niya. And most of all, really beautiful and sexy She'll make a very delicious lesbian 'pag nagkataon. Haha!

1 - Cherrie Gil (Manila by Night / City After Dark, 1980) --- Panelists said she's a handsome lesbian here kahit "tomboy sa kanto" ang role. At first you'd think daw na ang isang glamorosang Cherry Gil ay hindi kayang magpaka-"jologs" but she was really remarkable here, according to them.

***

Ngayon ko na-realize how much i should be catching up on movies like these. Nagkukulang na ang kaalaman ko pagdating sa development ng movie indsutry on homosexuality issues. The last Filipino gay film i've watched was "Duda" pa. Geez. Nakakahiya sa sangkabadingan at sangkatungrilan.

But it's happy to know na dumarami na ang mga pelikula which star homosexual characters and tackle gender issues. I just wish to watch a film that would really show lesbian lovemaking in its truest sense --- not the pornographic kind or the kind that pleases the male market or the general public, but one that captures the intensity and depth of the act, beyond mere lust. A union that is awakening, passionate, and ethereal.

Just how it is in the REAL queer world.

Mama-turned-Papa

2008-06-12T04:12:00.006+08:00

In showbiz, actresses always reach a crossroad where they must choose to accept more challenging and career-changing roles and one of which is tackling a lesbian role. But who among our female stars have pulled off the most effective, most memorable, and most ‘astig’ performance of a lesbian role in Philippine cinema?

Last year, we listed down the most memorable gay performances of male actors in “Ang Pinaka: Fabulous Papa-turned-Mama.” This Sunday, we bring you the much-anticipated companion episode with “Ang Pinaka: Astig na Mama-turned-Papa!”

Joining Host Rovilson Fernandez are guest panelistas: Film director Gil Portes, UP Professor Roselle Pineda, Production designer Bong Gacho, UP Professor/Young Critics’ Circle member Nonoy Lauzon, and UP Professor/Writer Libay Linsangan Cantor.

Who among our female stars are the most believable butch and femme? Which gender-bending performance will emerge as the ‘Ang Pinaka: Astig na Mama-turned-Papa?’ Find out this Sunday on ‘Ang Pinaka,’ June 15, 2008, at 6PM on QTV 11 (channel 24 on Sky and Home cable, channel 15 on Destiny cable, and channel 19 on Sun cable).

***

I have no idea kung anu-ano ang ipalalabas ng QTV on that episode pero ako, I'm looking forward to watching some clips from old Pinoy movies na may lesbian characters :D I think Vilma Santos played one before. Pero for the more recent movies, we have:

Mylene Dizon & Andrea del Rosario in "Rome and Juliet"

ROME AND JULIET follows the romantic journey and soul mating of two straight women caught in a web of forbidden love. Juliet (a conservative pre-school teacher; played by Andrea del Rosario) is a bride to be who befriends and hires Rome (a liberated businesswoman; played by Mylene Dizon) as her wedding planner. As they go through the preparations, Rome and Juliet develop a deep friendship, a soulful connection and a love that is physically consummated. But conflicts arise when Marc, the groom who is a young politician, shockingly discovers the ongoing relationship between the two women. Angered and humiliated, Marc calls off the wedding and a huge scandal explodes, leaving Rome and Juliet in a state of emotional turmoil. Not long after, Juliet is driven away from home by her mother, gets fired from work and later becomes a victim of a road mishap that puts her in a coma. But in the end, despite all the trials and hurdles Rome and Juliet's unconventional love for each other remains strong and intense. (http://www.imdb.com/title/tt0961746/plotsummary)

Yasmien Kurdi in "Pitong Dalagita"

PITONG DALAGITA is a story about seven teenagers who commited suicide due to their personal desires, fears, insecurities, and self-hatred. Yasmien played a lesbian.

***

Hmmm, pasalamat lahat ng mailalagay sa top list ng Ang Pinaka dahil hindi pa naipapalabas ang pelikula ko. Wahaha! :p

Babae ako

2008-06-12T02:39:00.006+08:00

Urduja... ang kauna-unahang full-length animated Filipino film. Hindi pa man napipisa ang mga itlog, marami na ang nagbilang ng mga inakay na bali ang pakpak. Tulad ng inaasahan ko na, kabi-kabila na ang mga kritiko ng Urduja --- Disney-like and un-Filipino looking characters, doubtful storyline, not-so-good voice direction, skewed sketches, etc etc... Pero anupaman ang sabihin nila, bibigyan ko pa rin ng masigabong palakpak ang mga may-likha ng pelikula. At least they tried to make history. At kahit hindi ko pa napapanood ang buong pelikula, sa tingin ko naman, it is a decent attempt to do a first. Especially nang malaman ko, in an undocumented interview, na ang orihinal na plano ay ang karakter ni Lim-hang ang bida sa pelikula pero sa huli ay naisip nilang isang babae ang gawing sentro ng istorya --- at 'yun na nga ay si Prinsesa Urduja.

Ayon sa mga may-likha, mapapanood sa Urduja ang buhay ng isang Filipinang tulad ni Urduja noong panahong bago pa dumating ang mga Kastila. Matutunghayan dito ang kaniyang tapang, hindi lamang bilang isang mandirigma, kundi bilang isang babaeng mangingibig.

Tunay man o hindi na nabuhay ang isang Prinsesa Urduja, sana'y maging buhay ang kaniyang tapang sa katauhan ko para magkaroon ako ng higit na lakas na ipaglaban ang tunay na itinitibok ng puso ko.

***

Kung meron nga palang siguradong maganda sa Urduja, 'yun ay 'yung theme song nito na isinulat ni Joey de Leon. Kahit "bastos" siya sa telebisyon, may naisulat naman siyang maganda tungkol sa mga babae sa kantang ito. I highlighted the parts I like best.

"BABAE AKO"

Lyrics: Joey de Leon

Music: Ogie Alcasid

babae ako

ano bang dapat kong gampanan

sa daigdig na ating ginagalawan

ang hangganan ko ba'y hanggang saan

babae ako

ako ba'y mayro'ng kapangyarihan

o ako'y isa lamang na bukal

na pagkukunan ng pagmamahal

nais kong lumipad na may sariling bagwis

nais kong marating pangarap nang mabilis

nais kong manguna sa mga maya

para makita ang bagong umaga

ngunit kailan pa

gusto ko na

ngayon na

may galit ako

ngunit pag-asa'y nasa puso ko
bukas ang hamog makikita mo

hihigupin niya ang paru-paro..

ang paru-paro

Lesbiana, lesbiana... Paano ka ginawa?

2008-05-14T18:29:00.002+08:00

Ang ina ay inihanda sa pagdadalantao ng isang mahabang kasaysayan ng pakikibaka upang ang karapatan ay maipaglaban at ang tinig ay marinig ng lipunan...

...pinagtagpo ang semilya ng katapangan at ang itlog ng katatagan...

...ipinaglihi sa kagandahan at katalinuhan...

...pinalusog sa sinapupunan ng isang bukas na pag-iisip...

...iniluwal ng isang inang handang magsakripisyo ng buhay...

...bininyagan ng isang katauhang hindi marunong magkunwari...

...hinubog ng isang lipunang bagama't bukas ay nananakal...

Siya ang lesbiana.

Island of Fire

2008-05-02T15:30:00.006+08:00

Siquijor.

Isang bayang sinasabing puno ng kababalaghan. Tinawag nga raw itong "Isla del Fuego" (Island of Fire) ng mga Kastila noon dahil sa tila pagliliwanag ng buong isla kapag sumapit ang dilim. Pagliliwanag na balot ng misteryo. Ngunit sa katotohanan, liwanag na dulot ng libu-libong mga alitaptap na nagsasayaw sa gitna ng kadiliman.

Puno ng kababalaghan? 'Yun ang sabi nila.

Misteryoso? Maaari.

Nakatatakot? Para sa marami.

Ngunit subukan mong itapak sa kaniyang buhanginan ang iyong mga paa... doon mo lang malalaman... doon mo lang maiintindihan... doon mo lang siya tunay na makikilala.

At maaaring maramdaman mong ang nagliliyab na init ay hindi pala nakadadarang.